ไม่แปลกที่เราจะอยากลาออกจากงาน

ไม่แปลกที่เจ้าของกิจการจะอยากลาออกจากบทบาทของตัวเอง

และไม่ใช่แค่คุณคนเดียวที่รู้สึกแบบนี้

บางครั้งมันไม่ใช่การหนี

แต่คือการตั้งคำถามกับชีวิตอย่างจริงจัง

บันทึกเช้านี้

ทำไมคนบางคนจึง “ยอมรับ” งานที่คนส่วนใหญ่ไม่อยากทำ และที่น่าคิดกว่านั้นคือ… บางคน “ยินดี” จะทำมันด้วยซ้ำ

ผมเคยได้ยินจาก YouTube ช่องหนึ่ง พี่พนักงานดูแลความสะอาดคนหนึ่งพูดว่า “งานนี้ก็เป็นจิตอาสาครับ”

เพียงประโยคเดียว ทำให้เห็นว่า งานหนึ่งงานไม่ได้มีแค่เรื่องเงิน แต่มันมี “ความหมาย” บางอย่าง ที่ช่วยให้คนคนหนึ่งยืนอยู่กับมันได้

มุมมองเรื่องรายได้

มุมมองเรื่องรายได้ต่อเดือน

ทำไมคนที่มีรายได้ต่างกัน ถึงมอง “งานเดียวกัน” ไม่เหมือนกัน

คนที่ 1 พนักงานดูแลความสะอาด มีรายได้ประมาณ 10,000 บาทต่อเดือน

คนที่มีรายได้มากกว่า อาจอดสงสัยไม่ได้ว่า “ทำไมเขายังเลือกทำงานนี้อยู่?”

คนที่ 2 พนักงานบริษัท มีรายได้ประมาณ 100,000 บาทต่อเดือน

คนที่มีรายได้น้อยกว่า อาจตั้งคำถามว่า “ได้เงินขนาดนี้แล้ว จะลาออกทำไม?”

คนที่ 3 เจ้าของโรงงาน มีรายได้ประมาณ 1,000,000 บาทต่อเดือน

เขาอาจมองกลับมาว่า “ทำไมพนักงานบริษัท ยังอยู่กับงานเดิม ทั้งที่สามารถออกมาสร้างอะไรของตัวเองได้?”

คนที่ 4 เจ้าของกิจการ มีภาระหนี้ประมาณ 400,000,000 บาท

เขาอาจคิดในใจว่า “ทำไมพนักงานดูแลความสะอาด ดูสบายใจกว่าจัง อย่างน้อยก็ไม่ต้องแบกความกดดันแบบนี้ บางที… การเป็นคนธรรมดา อาจดีกว่าที่ใครคิด”

ภาพเหล่านี้ทำให้เห็นว่า มาตรวัด “ความคุ้มค่าของชีวิต” ไม่ได้เท่ากันในแต่ละคน

และคำถามสำคัญ อาจไม่ใช่แค่ “เงินเท่านี้พอไหม”

แต่คือ “ชีวิตแบบนี้… ใช่ของเราจริงหรือเปล่า”

คำถามที่อยากให้ทุกคนเก็บไว้

• เรากำลังขอ “อิสระ” หรือขอ “พื้นที่หายใจ” ?
• เรากำลังวิ่งเพื่อความมั่นคง หรือ วิ่งหนีความกลัว กันแน่?

คำถามสุดท้าย:

• ถ้าเราลาออกจากงานแล้ว เราจะ “เลี้ยงตัวเอง” ด้วยวิธีแบบไหน? และเราได้ทดลองทำมันจริงๆ มากพอแล้วหรือยัง??